Σε μια κοινωνια χωρις ισοτητα, η αρμονια, αληθεια και ομορφια μπορει να επικρατησει;
( John Milton )

Πεινουσαμε στης γης την πλατη.
Σα φαγαμε καλα
πεσαμε εδω στα χαμηλα
ανιδεοι και χορτατοι.
( Γ. Σεφερης )


Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010

καθρεφτη, καθρεφτακι μου... για δειξε μου το δρομο...

Αποψε ειδα ενα συγκλονιστικο ονειρο...

Ειδα τους Ουρανους ν' ανοιγουν διαπλατα κι ενα εκτυφλωτικο φως να βγαινει απο μεσα τους.
Ενα φως που εξεπεμπε ζωη κι ελπιδα.
Κι ανθρωπους να ξεπροβαλλουν μεσ' απ' το φως και να κρατιουνται απ' το χερι με μικρα παιδια κι εφηβους.
Ηταν, μου φανηκε, δασκαλοι και καθηγητες μαζι με τους μαθητες τους.
Και γεμισαν τις πλατειες των χωριων και των πολεων.
Κι εστησαν χορους.
Κι αγγελικα τραγουδια και μουσικες τους συνοδευαν.
Και κοσμος πολυς συναχτηκε γυρω τους και τους χειροκροτουσε.
Κι αφου πιαστηκαν απ' τα χερια, ολοι μαζι πια χορευαν.
Κι αγγελικα τραγουδια και μουσικες τους συνοδευαν.
Κι ο χορος κρατησε μερονυχτα πολλα, ωσπου...
Ολοι γινηκανε Ενας!


Δεν υπάρχουν σχόλια: